“Açık kalmıyor hiçbir kapı!” Sosyoloji

Birbirimizden uzak kaldığımız bu dünyada , aramızdaki duvarlardan her ne kadar ses gelse de kendi bulanıklığımızda kaybolup tuhaflaşıyoruz . Öyle ki evrilme sürekliliği samimiyetini kaybetmekten korkuyor insan . Çünkü etrafımıza o kadar kara leke çalıyoruz ki , içimizdeki sular bile kirlenmeye ve çocuklar ölmeye başlıyor. Çocuklar diyorum , başparmaklarında dünya var onların , onlara şarkı açtığında dans eden çocuklar onlar artık yoklar , içimizden birer birer gitmeye başlıyorlar . En derinlerde en derinlere gömülüyoruz , rengi için birbirini öldüren insanların zamanını hatırlıyorum , onlar geliyorlar buraya yollarından her ne kadar uzak olsak da dumanları göğümüzü kirletmeye yetiyor . Turgut uyar “göğe bakalım”  dedi bizden önce fakat   bizim göğümüzün kalmamasından korkuyoruz .
Korkuyoruz, bir kıvılcımın ateşlenmesini bekliyoruz , aslında kimsesiz göçmen kuşlar gibiyiz , içimizden kara kanatları olan birini bekliyoruz , çünkü onun umudu bizimkini yeşertecek ve ağaçlardan elma toplayacak zamanlarımızın olduğuna inanacağız . O zaman geldiğinde ellerinizi iyi kullanın çünkü onların umutlarımıza ihtiyaçları var özellikle sevgilinin ellerini gökkuşağına dokundurun ve göğsünden öpün kendi düşlerinizin  . O  doğacak zamanları unutmayın , dediğimiz günler de gelecek .

Print Friendly, PDF & Email

murat

people belong theirs ideas | ideas change the lives shades . mechatronic is one of my stuff to stay alive

Bir Cevap Yazın